Ś//Ć światłociemń

Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia w Radomiu

Ś//Ć światłociemń

Kurator: Mariusz Jończy

Reżyseria światła: Piotr Pawlik

Performance: Jakub Mędrzycki

12.2023 – 01.2024

english below

Etymologicznie słowo „światło” pochodzi od ogólnosłowiańskiego słowa „świat”, jest antonimem nocy i ciemności; z czasem którego znaczenie poszerzyło się o pojęcie życia i uniwersum – ziemi, na której istnieje życie. Natomiast równie stare słowo „ćma” jest wieloznaczeniowe: to ciemność, więzienie, piekło, cień, wielość, zaćma, duch, mara, widmo, a także nocny motyl. Słowa używane kilkaset lat pozostawiają wiele śladów frazeologicznych zarówno w języku, jak i w kulturze i zwyczajach. Opierając się na tych prasłowach, sięgnęliśmy do podświadomych treści związanych z funkcjonowaniem w dualizmie światła i cienia, poniżej powierzchni materii, ku temu, co niewidzialne i niezauważalne – do organizacji samego świata.

Przestrzeń starej elektrowni, miejsce działalności Mazowieckiego Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia w Radomiu to miejsce, w którym myśl i światło elektryczne – przekaźniki bez przekazu – kończą łańcuch zależności między mediami.

Historia sztucznego światła w sztuce to droga od płomienia do ekranu. W tej klamrze zawiera się cała gama zjawisk artystycznych zainspirowanych obserwacją świata w ciemności. Obserwując, jakiego tempa nabiera sztuka dzięki sztucznemu światłu, warto pamiętać, że początkiem był płomień w ciemności.

W centrum zainteresowania jest elektryczne światło, które pełni rolę ukazywania treści i angażowania widza tak, aby prowadzić do uczynienia niewidocznego widocznym. Wykorzystamy światło, światło sztuczne, wideo – efekt prześwietlenia, mapping – efekt oświetlenia, a także VR. Sztuka światła jest czysto energetyczna, zdelokalizowana, wolna od fizycznych barier i niemożliwości.

Zagadnienie wzajemnych zależności medium od obrazu oraz to, w jaki sposób obraz współczesny jest zależny od medium, symulacja świata w postaci cyfrowej projekcji – to główne pola poszukiwań grupy not a Number. W układach wizualnych w których występuje zjawisko świecenia, przezroczystości, odbicia lustrzanego można doznawać materii obrazu w sensie tradycyjnym wzbudzanym przez cyfrowe urządzenia.

 

Ś // Ć

Światłociemń/Chiaroscuroness

Etymologically, the Polish word światło (light) is derived from the Slavic word świat (world), the antonym of night and darkness, whose meaning has expanded over time to include the concept of life and the universe – the Earth on which life exists. The equally old word ćma, on the other hand, is multivalent: it is darkness, prison, hell, shadow, crowd, cataract, ghost, dream, spectre, and also night butterfly. Words that have been in use for centuries leave many phraseological traces, both in language and in culture and customs. On the basis of these pre-words, we have reached into the subconscious content of functioning in the duality of light and shadow, below the surface of matter, towards the invisible and imperceptible – the organisation of the world itself.

The space of the old power station, the venue of the Elektrownia Mazovian Centre for Contemporary Art, inspired us as a place where thought and electric light – communicators without communiques – complete the chain of relationships between media.

The history of artificial light in art is a journey from flame to screen. It encapsulates a whole range of artistic phenomena inspired by the observation of the world in the dark. As we observe the momentum that art is gaining thanks to artificial light, it is worth remembering that it began with a flame in the dark.

Our focus is on electric light, whose role is to show the content to be communicated. We engage the viewer to guide them to make the invisible visible. We use light, artificial light, video – the effect of overexposure, mapping – the effect of illumination, and also VR because we believe that light art is purely energetic, delocalised, and free of physical barriers and impossibilities. According to Paul Virilio, art has abandoned the recording or transformation of matter in favour of digital forms of recording, emitting, and receiving signs.

The question of the interdependence of medium and image and the way in which the contemporary image is dependent on the medium, the simulation of the world in the form of digital projection – these are the main fields of investigation of the Not a Number group. In visual systems in which the phenomena of luminescence, transparency and mirroring occur, it is possible to experience the matter of the image in the traditional sense, elicited by digital devices.